De feestdagen… Excuus om te (vr)eten?
24 december 2017 

De feestdagen… Excuus om te (vr)eten?

Persoonlijk vind ik feestdagen als kerst, Oud&Nieuw, Pasen gezellig, maar ik zie er ook altijd wel tegenop. In november worden de winkelstraten versierd met gezellige verlichting in de donkere dagen, in december komt menig huis en tuin daar nog bij. Al fietsend of wandelend door de buurt voelt het sfeervol en knus. Plannen worden gemaakt, waarbij de eerste twee vragen meestal zijn ‘Bij wie vieren we kerst dit jaar?’ direct gevolgd door ‘Wat komt er allemaal op tafel?’. En soms komt daar achteraan ‘Wat zullen we gaan doen?’. Terugkijkend op de afgelopen jaren nemen de activiteiten ‘gezellig kletsen, spelletjes doen, leuke kerstfilms kijken’, dit alles in combinatie met de aantrekkelijke activiteiten ‘eten en zitten’ een groot deel van mijn feestdagen in beslag. Super leuk en gezellig vind ik dat, alleen is er helaas een keerzijde.

Eten, eten en nog eens eten!

Eten is een belangrijk, zo niet essentieel onderdeel van de feestdagen. Ik kijk er naar uit en ik zie er tegenop. Herken je dat? Zin om lekkere dingen te maken en te eten, maar ook bijna zeker weten dat ik mezelf waarschijnlijk niet in de hand ga houden en elke feestdag steevast eindig met een te volle maag, soms tot buikkrampen aan toe met de bijbehorende spijt. “Ik had mezelf nog zo voorgenomen om…”. Ik neem kerst even als voorbeeld: Zo’n hele dag (en er zijn er zelfs twee van!) staat in het teken van eten. In elke reclamefolder en supermarkttijdschrift word je overladen met de kerstontbijt-, kerstbrunch-, kerstlunch-, kerstkoffie-, kerstborrel- en kerstdinerideeën en recepten. Ook in míjn hoofd zit op een of andere manier dat het ontbijt ‘speciaal’ moet zijn met kerst. De lunch is minder belangrijk, meestal omdat we dan al zo vol zitten van het kerstbrood, de geurige warme ovenbroodjes, de pitten- en zadenbeschuiten en crackers, ei met spek uit de oven, de smakelijke kruidenkaas, de speciaal gekruide vleeswaren, de gezonde bosvruchtensmoothie en de chocoladekerstkransjes uit de kerstboom. In de middag ga ik op visite of krijg visite. Dit betekent: thee, kersttaart en -chocola, gevolgd door lekkere borrelhapjes met een drankje. Oh, de kerstcadeaus mag ik natuurlijk niet vergeten, die liggen ook onder de kerstboom. En dan is het 19.00 uur, tijd om aan tafel te gaan voor het 4-gangenkerstdiner of heerlijk gourmetten. Zelfs als mijn buik zo’n beetje ontploft past daar toch nog het kerstdessert bij met als afsluiting een geurige kop thee met uiteraard chocolade kerstkransje(s).

Alles willen proeven en geen ‘nee’ kunnen zeggen!

Ik ben iemand die alles wil proeven, zeker als ik het nog niet ken, het zelfgemaakt is of gewoon omdat het er lekker uit ziet. Ik neem me voor om van alles maar weinig te nemen. Alleen zelfs áls het me al lukt om weinig te nemen, weinig van heel veel verschillende dingen is bij elkaar gewoon héél véél. Met als gevolg een overvolle buik met gasontwikkeling…. zucht. Daarnaast heb ik moeite met ‘nee’ zeggen. Aan de ene kant, omdat ik niets lekkers wil missen, aan de andere kant omdat degene bij wie ik op visite ben er veel moeite voor heeft gedaan. Aansporingen als “Het is maar één keer kerst”, “Ik heb het speciaal voor jou gebakken”, “Het moet op hoor, anders moet ik het weggooien / anders moet ik het in mijn eentje opeten”, “Ach, jij kan het wel hebben”, “Dan ga je maandag toch weer beginnen?” voeren de druk om toch vooral te nemen nog een beetje op. Door dit soort afwijkende feestdagen (dat kunnen trouwens ook verjaardagen zijn) raak ik best vaak uit balans. Zit ik net een beetje lekker in een gezond eetritme en is mijn hoofd net een beetje rustig, na een feestje is de onrust en de roep naar lekkers vaak weer volop aanwezig en niet of nauwelijks te temmen. Zó irritant en frustrerend!

Geen (vr)eetfestijn dus, maar hoe dan wel??!

Herken je dit? Heb jij ook moeite met de feestdagen en de overvloed aan lekkers? Eet je ook veel meer dan je wilt en goed is voor je lijf? Is het iets waar je je dan maar bij moet neerleggen? Dat het gewoon zo werkt? Of moet je dan maar alle feesten gaan vermijden, zodat je niet meer in deze valkuil trapt? Nee! Dat lijkt me niet! Maar wat en hoe dan wel? Nu kan ik allerlei praktisch tips gaan geven, maar waarschijnlijk weet je daar vast al veel van en internet staat er vol mee. Ik gooi het over een andere boeg. Hieronder beschrijf ik een krachtige tool, waar je zeker iets aan kunt hebben. Het enige wat je nodig hebt is wat tijd en je voorstellingsvermogen. Voordat je begint met ‘Ow, daar ben ik helemaal niet goed in’, als jij uit 100 sleutelbossen je eigen sleutelbos herkent en in het donker bij je eigen huisdeur eindigt, dan heb je voorstellingsvermogen zat!

1. Bedenk voor jezelf eens waar dit soort feesten voor jou om draait.
Is het de gezelligheid, het samenzijn, tijd maken voor elkaar, of is het toch meer het (speciale) eten? Schrijf het op als het je helpt om een goed beeld te krijgen.

2. Wat is vooral het probleem?
Als eten er onlosmakelijk mee verbonden is (wat ik me zeker kan voorstellen!), bedenk dan eens waar je de afgelopen jaren tegenop liep en is dit wat je weer wilt meemaken? Maak er voor jezelf een soort zwart wit film van: je ziet jezelf op een filmdoek in alle situaties met eten, hoe voel je je als je weer voorbij je eigen grenzen gaat, hoe voelt je lijf als je overvol zit of veel vette dingen hebt gegeten, welke gedachten komen er langs? Wil je dit weer? Word je hier blij van? Wat zegt de weegschaal over een jaar of over vijf jaar als je zo doorgaat? En nog belangrijker, hoe zie jij eruit als je zo doorgaat? En hoe voel je je dan? Wat denk je dan? Wat kan je dan nog wel en wat niet meer?

3. Stel je nu eens voor hoe je je op zo’n feestdag wél wilt voelen
Hoe ziet zo’n dag er dan uit? Dit keer zit je ín de film en kijk je vanuit je eigen ogen en zit je in je eigen lijf. Je ziet, hoort en doet alsof je er daadwerkelijk bent en maak het zo kleurig en mooi mogelijk. Je ervaart de kracht van keuzes die je maakt, dat je ervoor kiest om niet alles te nemen en voel wat dit met je doet. Je geniet van de gezelligheid en het eten, van elke hap die je neemt en je stopt met eten als je merkt dat je vol genoeg zit. Je zegt 'nee' tegen de gastvrouw als ze voor de tweede ronde langskomt, je weerstaat de druk als ze zegt dat ze het speciaal voor jou gemaakt heeft. Je buik is rustig en aangenaam gevuld en het is goed. Je hebt vertrouwen in de cijfers van de weegschaal en de toekomst.

4. Dit is het scenario van hoe je wílt dat het gaat zijn
Zo’n scenario kan je voor elke uitdagende situatie maken (dat hoeft niet eens met eten te maken te hebben). Begin hier een aantal dagen van te voren mee en elke ochtend als je wakker wordt doorloop je in slechts een paar minuten hoe je wilt dat het gaat zijn, welke keuzes jij wilt maken en focus op het positieve en sterke gevoel dat je hierdoor krijgt.

5. Nog beter: schrijf dit scenario op te schrijven
Door te schrijven met pen op papier, maak je het krachtiger. En hoe krachtiger hoe groter de kans dat jij in die situatie bent, zoals je wilt zijn! Elke ochtend lees je dit heel bewust door. Maak je voorstelling elke ochtend kleuriger en aangenamer. En op de dag zelf doe je dit nogmaals vlak voordat je de uitdagende situatie in gaat. De kans dat je gaat zijn zoals je de afgelopen dagen hebt bedacht is nu aanzienlijk groter. Bij moeilijke momenten haal je die positieve film weer voor de geest en ervaar het gevoel weer wat het je brengt, haal diep adem en zeg nee. Je zult zien dat het lukt.

Nee, je bent en blijft mens en de patronen van hoe je altijd deed zijn diep ingesleten, dit verander je niet in één keer. Kijk naar de momenten dat het wel goed ging, vier die succesjes en voor elke volgende uitdaging pas je de tool weer toe. Je zult ervaren dat het je steeds beter af gaat en dat het fijner voelt om voor het positieve scenario te kiezen dan voor het nare alternatief.

Hoe ga jij dit soort feestdagen in? Wat vind je fijn aan de feestdagen en waar loop je tegenaan? Lukt het jou wel om 'nee' te zeggen en om met een positief gevoel de feestdagen door te komen? Welke dingen helpen jou erbij? Deel het hieronder! En wil je hier hulp bij? Vraag gerust gratis en vrijblijvend mijn Waarom val ik niet af - analyse aan. Denk en kijk ik met je mee wat jij nodig hebt om af te vallen en daarna op gewicht te blijven.

Over de schrijver
Al vanaf jonge leeftijd was (over)eten en mijn (over)gewicht een ding. Eind 2001 woog ik, na vele mislukte afvalpogingen, 107,7 kilo. Pas toen ik het diëten los liet, kreeg ik grip op mijn gewicht. Ook heb ik diverse opleidingen rondom afvallen, gezondheid, veranderen gedaan. Ik snap dus helemaal waar jij tegenaan loopt bij het afvallen en volhouden en ik kan je op diverse manieren helpen.
Reactie plaatsen