Wat als je nog zoveel kilo te gaan hebt? Drie tips.
06 augustus 2020 
in Mindset

Wat als je nog zoveel kilo te gaan hebt? Drie tips.

Zondagochtend. Met slaperige ogen check ik om 8.11 uur mijn wekker. Vandaag gaan mijn vriend Bert en ik een stukje zwemmen in de Vecht. Voor onze deur loopt een omleiding van De Vecht en je kunt hier een mooi rondje van ongeveer 725 meter zwemmen. We mogen wel opschieten, anders is het stukje Vecht waar een gratis boothelling te vinden is al gevuld met plezierbootjes. Ik heb het stuk al twee keer eerder gezwommen. Een goed half uur doorzwemmen. Bert niet. Hij doet dit alleen omdat ik hem meerdere keren heb gevraagd. Het lijkt mij leuk om samen te zwemmen. Bert houdt niet van nat worden, water en zwemmen. En toch heb ik bij hem een ‘zaadje’ gepland door het hem steeds te vragen. De voorwaarde werd: “Als het 30 graden of warmer wordt.”

“Het is vast koud.” Met die gedachte trekt Bert zijn zwembroek aan en laat hij zich vrij snel in het water zakken. Ik volg en merk tot mijn verbazing dat ik rustiger moet zwemmen. Ik ben niet gewend dat ik ergens sneller in ben dan Bert. “Pffff, dit is zwaar voor mijn armen.” verzucht hij. Ik klets vrolijk en zwem prima, relaxed en op mijn gemak. “Ik wil niet praten, anders red ik het nooit.” Oké. Even mijn verwachtingen bijstellen, maar dat had ik er graag voor over zodat we samen het rondje zouden afmaken. Op een kwart komen we in de echte Vecht terecht. De wind trekt iets aan en er blijkt een lichte stroming tegen. Halverwege het komende stuk is een brug. “Ben je daar wel eens onderdoor gezwommen?” vraag ik, waarop Bert antwoordt “Nee en dat gaat nu ook niet gebeuren. Ik zie daar mooi een trappetje. Dit ga ik niet redden.” Oké, ik maak het rondje dus alleen af is mijn conclusie. Wel tof dat hij het geprobeerd heeft!

Intussen draait Bert zich af en toe op zijn rug ter ontspanning van zijn nek en armspieren. De eerste keer is zijn techniek nog niet zo goed. Het verlicht nauwelijks. De volgende keren laat hij zijn hoofd meer in het water zakken en blijkt het beter te gaan. In de verte doemt de bocht op waar we weer in de zijtak komen. Bert is nog steeds in het water, terwijl we de brug onderdoor zwemmen. Zwemt hij dan toch het hele rondje mee? Ja! Samen zwemmen we de ronde af. Beiden trots! Hij heeft het toch maar gedaan, terwijl alles erop wees dat hij het niet zou gaan redden.

Je vraagt je misschien af wat dit verhaal met afvallen te maken heeft. Ik vind ons zwemavontuur een prachtige metafoor voor de afvalreis die voor je ligt. Veel mensen die mij volgen hebben een pittig dieet verleden vol geslaagde en minder geslaagde afvalpogingen, waarbij in de meeste gevallen de kilo’s er toch weer bijgekomen zijn. Intussen is de wens om af te vallen en op gewicht te blijven onverminderd groot, maar het vertrouwen dat dit ooit bereikt wordt is ver te zoeken. Het gaat vaak niet om ‘maar’ 5 kilo, maar eerder om 20, 30 of misschien wel 40 kilo. Zoveel kilo afvallen voelt als een megagrote onbeklimbare berg. De route naar dat ideale gewicht voelt lang, zwaar en onhaalbaar. Een beetje zoals de zwemronde voor Bert voelde. Je weet waar je naartoe wilt, maar de weg er naar toe is totaal niet aantrekkelijk en je wilt het zo snel mogelijk (liefst gisteren!) bereiken.

Grote kans dat jouw volgende afvalpoging op een mislukking uitloopt als je eraan begint met deze (onbewust) negatieve mindset. Je brein wil zich fijn voelen en als de route naar je einddoel alleen maar moeilijk en zwaar voelt, zal hij flink gaan saboteren. Daarom heb ik een paar mindset tips voor je, zodat je anders naar jouw afvalreis leert kijken.

Als je alleen maar met het einddoel bezig bent, dat misschien nog wel 30 kilo ver weg ligt, dan werkt dit niet heel motiverend. Het roept gedachten op als “Wat moet ik nog lang. Dit haal ik nooit. Het zal wel weer niet lukken. Wat is dit zwaar. Wat mag ik veel niet.” Dit soort gedachten wekken zware en stroperige emoties op waar je brein niet blij van wordt. Richt je op het onder de knie krijgen van de vaardigheden die jij nodig hebt om te kunnen afvallen. Denk aan gezonde maaltijden bereiden, voldoende bewegen, anders en positiever denken, voldoende slapen, leren omgaan met stress en emoties etc. Alle zaken die er nu voor zorgen dat je terugvalt en aankomt. Door hierop te focussen (stap voor stap, niet alles tegelijk!) ben je bezig met het creëren van een haalbaar en gezond leefpatroon, dat je voor de rest van je leven kunt toepassen. In het zwem voorbeeld: Bert had eerst zijn gedachten bij het feit dat hij het zwaar vond, vermoeide armen had en nog zo ver moest. Later richtte hij zijn aandacht op zijn zwemvaardigheden. Zou hier iets te verbeteren zijn? Evalueren, aanpassen en uitproberen. Eerst lukt het nog niet, later ging het steeds beter. Intussen waren we alweer ongemerkt meters verder.

Als je leert om je gedrag aan te passen en hier je aandacht en focus bij houdt, val je af zonder dat dat specifiek het doel is. Het is in feite de bonus. Wil je 2 kilo afvallen, dan bereik je je bestemming eerder dan wanneer je 30 kilo af wilt vallen. Je bent echter niet bezig met hoe lang je nog moet, maar gewoon met het steeds weer toepassen en onder de knie krijgen van het nieuwe gezonde gedrag in het moment. Denk bijvoorbeeld ook aan de resultaten die je wel snel krijgt. Zoals meer energie. In het zwem voorbeeld: zolang Bert bezig is om de techniek van het zwemmen onder de knie te krijgen op een relaxte manier en slag voor slag in het moment is, dan komt de eindbestemming vanzelf dichterbij. Of we nou 100 meter, 725 meter of 5 kilometer willen zwemmen. Bezig zijn met het toepassen, blij zijn dat dit beter gaat en loslaten hoeveel je nog te gaan hebt, geeft een veel lichter gevoel en minder kans op sabotage van je brein.

Het werkt demotiverend als je doelen te groot en te ver buiten je bereik liggen. Het betekent niet dat ze onbereikbaar zijn, maar je brein denkt van wel. Zeker met een verleden vol met mislukte afval- en dieetpogingen. Als je brein (onbewust) in paniek raakt omdat het bereiken van je doel mega veel moeite, energie, nieuwe vaardigheden opdoen en buiten de comfortzone treden kost, dan zal je opgeven bij de eerste de beste tegenslag. Je (brein) had er al niet veel vertrouwen in en zie “Het lukt toch niet, ik dacht het al.” Je brein heeft het nodig dat je doel vrij makkelijk haalbaar is. Splits je grote doel dus op in vele kleine subdoelen en zorg dat die subdoelen écht haalbaar voor je zijn. Zie je er toch te veel tegen op? Maak het net zo lang klein totdat je het wel ziet zitten. Terwijl je steeds weer een klein tussendoel haalt, laat jij jezelf zien “Hé, dit is haalbaar, dit kan ik, ook al kost het me een beetje moeite.” De toestemming om te mogen stoppen is ook fijn. Hier zal je waarschijnlijk geen gebruik van hoeven maken, als de reden waarom je dit doet aantrekkelijk is en duidelijk op je netvlies staat én je doel duidelijk en haalbaar in het zicht ligt. In het zwem voorbeeld: Overal waren zwemtrapjes aan de kant. Bert gebruikte deze in zijn hoofd als tussendoelen, vertelde hij na afloop. Hij had zichzelf toestemming gegeven om uit het water te mogen gaan, maar hij deed het niet. “Ik zwom van trapje naar trapje en bedacht steeds ‘Ik kan nog wel even door.’” De bocht naar de zijtak zien was fijn. “Als deze nog veel verder of uit het zicht had gelegen, dan was ik echt al veel eerder uit het water gestapt.”

Ik hoop dat je met deze mindset tips lekker aan de slag gaat. Merk je dat je het best lastig vindt om je mindset aan te passen en dat het afvallen toch voelt als hard werken en iets dat mogelijk nooit gaat lukken? Aarzel dan niet en vraag gerust een gesprek met mij aan. Als afvallen als een streng dieet voelt en je er veel voor over moet hebben, dan weet je eigenlijk al dat dit tot mislukken gedoemd is. In de sessie van ca. 30-45 minuten t.w.v. € 45 leg ik snel de vinger op de zere plek en geef ik je minimaal twee tips en/ of inzichten waardoor je makkelijker, sneller en relaxter stappen gaat zetten richting je gewenste leefstijl en gewicht.

Go for it!

Over de schrijver
Al vanaf jonge leeftijd was (over)eten en mijn (over)gewicht een ding. Eind 2001 woog ik, na vele mislukte afvalpogingen, 107,7 kilo. Pas toen ik het diëten los liet, kreeg ik grip op mijn gewicht. Ook heb ik diverse opleidingen rondom afvallen, gezondheid, veranderen gedaan. Ik snap dus helemaal waar jij tegenaan loopt bij het afvallen en volhouden en ik kan je op diverse manieren helpen.
Reactie plaatsen